مهندسان هندی و ژاپنی موفق به ساخت یک سوزن بسیار ریز بدون درد شدند.این سوزن که می تواند در مواردی همچون تزریق داروها بیرون کشیدن خون از بدن و یا به عنوان هشداردهنده میزان گلوکز به بیماران دیابتی استفاده شود عملکردش شبیه به روشی است که یک پشه ماده هنگام مکیدن خون انسان به کار می گیرد.پشه ماده با خم و راست کردن عضلات خاصی از خرطوم خود باعث ایجاد مکش(فشار منفی) شده و خون خارج شده را به دهان خود وارد می کند.این سوزن ریز سازگار با حیات نیز بر مبنای همین اصل طراحی شده است.در این مورد عمل مکش توسط یک پمپ الکترومکانیکی بسیار کوچک که با استفاده از یک محرک پیزوالکتریک متصل به سوزن کار می کند انجام می شود.برخلاف تصور رایج خود نیش یک پشه اسیب رسان و درداور نیست بلکه این بزاق ترشح شده از پشه است که حشره به منظور جلوگیری از انعقاد خون وارد بدن می کند موجب التهاب و درد می شود.قطرهای داخلی و خارجی این سوزن به ترتیب 25 و 60 میکرون است که تقریبا هم اندازه زوائد دهانی یک پشه است.در واقع ابعاد بسیار کوچک این سوزن در مقایسه با قطر سوزن یک سرنگ معمولی که 900 میکرون است عامل اصلی بی درد بودن ان به حساب می اید.در مقایسه با سوزن های بدون درد پیشین که از جنس دی اکسید سیلیکون هستند این سوزن به خاطر ساخته شدن از تیتانیوم و الیاژهای مربوطه از نمونه های قبلی مقاوم تر و مستحکم تر بوده و به طور قابل توجهی خطر شکستن سوزن به هنگام تزریق را کاهش می دهد. )منبع: ماهنامه مهندسی پزشکی(
ناسا دفیریلاتورLIFEPAK 1000 را به عنوان اولین دفیبریلاتور خارجی خودکار در فضا استفاده می کند.این دفیبریلاتور در ایستگاه فضایی بین المللی استفاده می شود.دفیبریلاتورهای خارجی خودکار(AED) محصولاتی با کاربرد ساده هستند که به صورت خودکار ریتم قلبی بیمار را تفسیر کرده و در صورت نیاز یک شوک دفیبریلاسیون پتانسیلی حیاتی ایجاد می کنند.این محصولات در محل هایی مثل هواپیماها ورزشگاه ها و مدارس استفاده می شوند و حال LIFEPAK 1000 برای کارکنان ناسا که در فضا به صورت ناگهانی دچار وقفه قلبی شوند به کار گرفته می شود.در گذشته ایستگاه فضایی بین المللی از دفیبریلاتورهای دستی استفاده می کرد اما اکنون ناسا اقدام به استفاده ازAED کرده است چرا که این محصول نیاز کمتری به اموزش و نگهداری داشته و فضانوردان را قادر به دستیابی به پاسخی مناسب در موقعیت های اورژانسی پزشکی در فضا می سازد.
محققان کشورمان برای اولین بار در کشور روشی جدید برای تهیه نانو پودر های فریت منگنز-روی برای هدایت دارو در بدن ابداع کردند که در این روش دارو با استفاده از فناوری نانو و میدان های مغناطیسی به نقطه مورد نظر در بدن ارسال می شود. فریت ها اکسیدهایی هستند که مولفه اصلی انها اکسید اهن است و برای نانویی کردن فریت ها معمولا مخلوطی از اکسیدهای اهن منگنز و روی استفاده می شود ولی در این طرح به جای ان از مخلوط دو فوریت روی و منگنز به عنوان ماده اولیه استفاده شده است این ماده ابزاری است که دارو روی ان سوار و از طریق رگ وارد بدن می شود و با استفاده از میدان های مغناطیسی دارو به نقطه ی مورد نظر بدن ارسال می شود.(منبع: ماهنامه مهندسی پزشکی )
التیام یک استخوان شکسته فرایندی سخت و طولانی و کند است.این فرایند به طور میانگین حدود شش هفته طول می کشد و بیمار در این مدت راحت نیست.به تازگی گروهی از محققان ژاپنی با کشفی جدید توانسته اند این مدت را کاهش دهند.انها دریافتندکه نانو لوله های کربنی می توانند سرعت فرایند التیام را افزایش دهند.هم اکنون موثرترین کاری که برای ترمیم بافت استخوانی انجام می شود اطمینان از قرار گرفتن استخوان ها در مکانی صحیح در حین فرایند التیام است که برای انجام ان معمولا از گچ و یا اسپلینت(تخته ی شکسته بندی) استفاده می شود.این گروه تحقیقاتی نانولوله های کربنی را در تماس با استخوان های شکسته ی موش ها قرار دادند و مشاهده کردند که بازسازی بافت استخوانی تسریع شده التهاب ناحیه ی شکسته در طول دوره التیام نیز کاهش می یابد.اندازه گیری هایی که در طول دوره تشکیل ماده استخوانی جدید انجام شد نشان داد که نانو لوله های کربنی خود را به درون ماتریس استخوانی کشانده به عنوان یک نقطه شروع امکان رشد را برای بافت استخوانی جدید فراهم می آورند.
وضعيت آنلاين ها :
اعضاي آنلاين:
